Bursa’da mobilya sektörüne yeni bir soluk getiren Viva Mobilya, yedi yıl önce açtığı mağazasını yeniledi. Beyaztepe Tasarım adı altında faaliyet gösteren mağazada Viva’nın yanı sıra Stella ve Danca’nın 2012 koleksiyonları da yer alıyor.

Bursa’da ayrı ayrı mağazalarda sergilenen Viva ve Stella, aynı çatı altında birleşerek müşterilerine tek bir yerden hizmet vermeye başladı. Fabrikası Bursa’da olan Hollanda markası Danca ise, ikinci satış noktasını bu ikiliye dahil olarak gerçekleştirmiş oldu. Bu üç değerli markanın tek çatı altında olması, zannediyoruz ki en çok Bursalı tüketicilerin hoşuna gidecek.

Avangard ve modern dünyada büyük bir kitleye hitap edecek bu koleksiyon görülmeye değer parçalarla dolu. Birbirine rakip olmak yerine birbirini tamamlamayı tercih eden bu üçlü ithal muadilleri ie de adeta yarışır özellikte..

Ürünlerini Endonezya, Timor Adası, Filipinler, Madagaskar, Kenya, Tanzanya, Gana, Zimbabwe, Mozambik, Swaziland, Uganda, Zaire, Senegal, Mısır, Pakistan, Hindistan ve Tayland’tan ithal eden Telvin Home’da takıdan mobilyaya kadar pek çok ürünü görmeniz mümkün.

Eğer siz de evinizde hem Asya’nın hem de Afrika’nın gizemli coğrafyasından esintiler olmasını arzu edenlerdenseniz Telvin Home’a mutlaka uğramanızı öneririz.

Nezih Ünen’in İstanbul Cihangir’deki yeni ofisinin tasarımı mimar Ayse Take’nin imzasın taşıyor. Besteci, yapımcı, yorumcu ve yönetmen Nezih Ünen’le 70′li yıllara dayanan bir arkadaşlığı olan Ayşe Take için bu profe manevi açıdan çok değerli. Biz de projenin bütün aşamalarını mimar kendisi anlatsın istedik…

“Bursa Anadolu Lisesi yıllarından beri. 35 yıllık bir dostluğumuz var. Üniversite yıllarında birimiz Ankara’da birimiz İstanbul’da olduğumuz için kesintili görüşsek de ilerleyen zamanlarda daha sık görüşür olduk. Üniversite yıllarında oturduğu muhteşem manzaralı ama 1977 den beri hiç dokunulmamış evini, 1993 yılında yenilemeye karar verdik. Oldukça radikal kararlarla ciddi değişiklikler yaptık o zaman. Nezih sonuçtan çok mutlu oldu. Yıllarca memnuniyetini sıklıkla dile getirdi, ki bu bir mimar için çok önemli bir lükstür. Ben o dönemde bununla hep gurur duydum… Nezih’i artık herkes tanıyor, yaptığı şahane işler onun titiz ve mükemmeliyetçi kişiliğinin göstergesi.

2010 yılında ilk filmini bitirip ikincisinin hazırlığı içindeyken bir film şirketi kurdu, yine mükemmel manzaralı birofis kiraladı ve beni aradı. O günlerde bir rahatsızlık geçiriyordum ve büyük oğlum iç Mimar Ali Take uzun bir Antalya şantiyesi sonucu İstanbul’a dönmüştü, bu işe birlikte başladık. Benim için duygusal boyutu profesyonel boyutundan çok daha önemli olan bir süreç başladı. Çok eski bir dostum, büyük başarılara imza atmış, yenilerinin altyapısını oluştururken benle çalışmak istiyor ve ben bunu oğlumla birlikte gerçekleştiriyorum. Ofis tasarımı evden farklı bir süreç oldu. Kalıcı değişikliklerin daha az yapılacağı bir alandı, kiralanmıştı ve ne uzunlukta kalacağı belli değildi.

Diğer taraftan hem çalışanlar hem Nezih açısından bir cephesi Cihangir’deki güzel meydana, diğer tarafı nefis tarihi yarımadaya bakan ofisin yaratıcılıklarını besleyecek, yaptıkları şahane işlere uygun şıklıkta bir mekan oluşturmamız gerekiyordu. Yer malzemesi değişikliği ve duvar boyasından sonra mobilya Seçimlerine giriştik. IKEA ve Mudo arasındaki trafiğimiz sonucu iyi bir noktaya geldik. Nezihin tarzını, takıldığı detayları bilen biri olarak, genç, dinamik, çözümcü iyi bir şantiyeci olan Ali Take ile şahane işbirliğiyle iyi bir noktaya geldiğimize inanıyorum.

Meydana bakan ofiste çoğunlukla IKEA mobilyalarıyla çözdük. Ama sıra dışı kararlar verdik. Ev mobilyalarını misafir sandalyesi ya da çalışan koltuğu olarak kullandık. Bu kararlar ofisin kullanımına uygun olarak rahat, artistik ve kreatif bir ortam yarattı.

Nezih’in özel bölümü biraz daha ağır oldu. Özel toplantıların, görüşmelerin yapılacağı, uzun saatlerin geçirileceği, belki yemeklerin yenilip sabahlanacağı bir mekan olacaktı. Bu alan için ağırlıklı Mudo ürünleri kullandık, Birkaç özel üretimle desteklenen bu alan tamamlandı.

Önce Türkiye ardından Avrupa Güzeli seçilen Neşe Erberk, 10 yıl önce kurduğu anaokulu JoyFull House’un önümüzdeki günlerde 19.sunu açmaya hazırlanıyor.

Bir babanın kızı olan Neşe Erberk, kendi söylemiyle pırıl pırıl bir ev sevmiyor. Ona göre kendi evi: yaşamalı, nefes almalı ve ruhu olmalı. Erberk, üçüz kızları Selin, Alin ve Lara ile şehir içinde ama şehrin yorucu temposundan uzak, bahçeli, her katı farklı bir tarzda döşenmiş dört katlı evlerinde hayatı paylaşıyorlar. Bu evde herkes kendi sınırlarının mimarı, öyle ki birçok eşya onlar tarafından revizyona uğratılmış diyebiliriz. Aile zamanlarının büyük bir kısmını birlikte oyun odasında geçirirken, Neşe Erberk için evin en değerli eşyası, babasından kalma 60 yıllık bir gazetelik. Erberk’in evinde misafir olarak ilk durağımız, içinde kümesi, meyve ağaçları, renk renk çiçekleri olan bahçesi. Ancak Neşe Erberk tüm misafirperverliği ile bizim için organik yemişleri hazır etmiş bile… Biraz sohbetin ardından Erberk bizi hayatta kendisi için en önemli 3 kişinin, üçüzleri Selin. Lara ve Alin’in evin en üst katında bulunan odalarına çıkartıyor. Odalardan tek tek içeri girmezseniz, üçüz olduklarından her odanın aynı şekilde dizayn edildiğini düşünebilirsiniz. Ancak üçüzler fiziksel olarak nasıl birbirlerine benzemiyorlarsa, odaları da tıpkı kendileri gibi…

İlk olarak Lara’nın odasındayız. Odada ilk gözümüze çarpan kar küreleri. Annelerinden dinlediğimize göre. Lara’nın kar kürelerinden bir koleksiyonu bile bulunuyor. Afrika’dan Amerika’ya. Maldivler’den Fransa’ya kadar birçok yerden getirilmiş kar küreleri. Lara bir de pantolonları kesip, çanta yapıyormuş. Doğayı sevdiği her halinden belli, Euro Flora’dan olan yatak örtüsü bile yeşil. Yatağı ve beyaz lambası IKEA. ders çalıştığı masası ve komodini ise Çilek Mobilya, ayna Sergio Bomini tasarımı. Odanın tavan lambası Çilek Mobilyadan alınan bir ürünün parçası, Şimdilerde ise Lara’nın odasını aydınlatıyor. Marangoza yaptırılan gardırop’un çizimi ise Neşe Erberk’ ait. dış cephe boyaması ise Lara’ya. Alin ise evin ‘kokoşu’. Ev halkı ona bu şekilde hitap ediyor. Odanın hakim rengi daha çok pembe ve lila gibi şeker renkler. Aynaları Koçtaş’dan. Bu arada odada ilk göze çarpan bakım masasını unutmamak gerek. Yatak ve masa IKEA, ikisini birleştirirseniz bir ranzaya dönüşüyor.

Neşe Erberk kızların odasını dolaşırken aslında eve giren hiçbir eşyanın ilk haliyle kullanılmadığını dile getiriyor. Yani bu eve giren eşyalar bir bakıma revizyona uğramış diyebiliriz. Sıradaki, evin ressamı Selin’in odası; deniz altı yaşamıyla ilgili bir tema oluşturulmuş. Kendisinin de deniz kabuklan koleksiyonu var. Neşe Erberk’in odası üçüncü katta konumlanıyor. Odada gözümüze ilk çarpan, yatağın başucundaki eskitme ayna. Neşe Erberk aynanın alınma hikayesini şöyle anlatıyor: “Maslak yolundan dönerken otomobilimden Artmosphere isimli mağazada gördüm ve tam benim istediğim ayna dedim. Pembemsi, bej renklerde bir aynaydı. Benim odamda daha hafif kırık beyaz, bakır ve bejler hakim. Ben de odamın renklerine uysun diye anaokulumdaki sanat öğretmenim Gülay Hanım’ın öğrettiği şekilde, sünger darbeleriyle şu anki durumuna getirdim.”

Neşe Erberk’in yine kırık beyaz tonlarındaki komodin ve çalışma masası Tepe Home dan. Gardırop tasarımı kendisine ait. İşlevsel aksesuar dolabı ve çekmeceler de yine kendisinin tasarımı. Yatak örtüsünü ağabeyi Thailand’dan getirmiş. Lambalar Addresistanbul’dan. Ortadaki beyaz avize ise Bun Design’dan. Odanın köşesinde bulunan beyaz sabahlık, Neşe Erberk’in ilk yaptığı defilelerden birinde yer alan plaj kıyafetinin bir parçasıymış. Burası onun nostalji köşesi, Odada diğer bir nostalji köşesi ise. mezun olduğu okullardan aldığı ödüller, sadece kendisinin bulunduğu fotoğraflar ve Avrupa Güzeli seçildiğinde takılan tacı… Şimdi tüm yastıkların bir araya toplanıp ailenin yastık savaşı yaptığı kattayız. Yani üçüncü kattaki salonda. Televizyon altında yer alan konsol Erberk’in evi için inside tarafından özel olarak tasarlanmış. Başka bir yerde görmeniz mümkün değil. İçki koleksiyonunun bulunduğu kutular da inside’dan. Beyaz çerçeveler Bun Design. kahverengi olanları da Habitat’tan. Lambader Addresinstanbul’dan. Buradaki ilginç ayrıntı: Üçüzlerin bebeklik patiklerinin bakırla kaplatarak salona yerleştirilmesi. Salona farklı bir renk katan diğer bir unsur. Step Mobilya’dan alınan deri sehpa. Koltuklar, Ahmet Kaleli tasarımı. Tabloların büyüğü Varşova’dan, küçük olan ise Paris’ten. Köşede bulunan piyanoyu üçüzler çalıyor.

Salondaki, hatta evdeki en değerli eşya ise Erberk’in babasından kalma 60 yıllık gazetelik. Dikkatimizi çeken yer döşemelerini soruyoruz. “Merdivenler ve salonun bağlantı bölümü cotto, doğal taş. Diğer yerler orta koyulukta ham parke. Doğal malzemeleri çok seviyorum. Giriş kısmının taş olan bölümün tasarımı da bana ait. Kapılar da fark ettiyseniz yakılarak eskitilen ağaçlardan. Halı olsun istemedim çünkü hem alerjik durum yaratabiliyor hem de yerden ısıtmalı olduğu için evimiz. ısıyı da hissetmek istiyoruz.” Artık evin en alt katında mutfaktayız. Neşe Erberk: “Nerede bulunuyorsam oranın ruhu olmalı, yaşamalı. Mutfak diyerek geçmemek lazım çünkü burası da zaman geçirilen bir mekan. Mesela lambalar el yapımı ve buranın havasına çok uyduğuna inandım. Buzdolabının üstü magnet dolu. nerelere gitmişiz, herkes oradan öğrenebilir. Ve tabii ki şişeler; çoğu zeytinyağı şişesi.

Mantar kapakları da çok seviyorum gittiğim yerlerden topluyorum. Mutfak malzemelerimin birçoğu Habitat’tan. Bir de çiçekler, evin her yerinde olduğu gibi mutfakta da var” diyor. Neşe Erberk evin yaşanılan alanları olarak mutfak ve bahçeyi işaret ediyor. Bu arada mutfak masası ve iskemlelerine de eskitme havası verilmiş. Özel olarak yaptırılmış ve boyanmış. Mutfakla birlikte yolculuğumuz son bulurken 17 yıldır bu evde oturan Neşe Erberk e “neden bu ev?” diye sormak istiyoruz. Erberk, “Doğaya çok düşkünüm, o nedenle hep bahçeli bir ev aradım ve evin bahçesini görünce tamam dedim, işte burası! En sevdiğim şeylerden biri de bahçedeki meyve ağaçlarından meyve toplayarak, onlardan reçel yapmak. Normalde ben yemek yapan biri değilim ama denemeleri çok seviyorum. Bu evi aldığımdan beri her baharda reçel yaparım. Bu ev bana terapi yapıyor, Ayağınızın toprağa değmesi gerek derler ya. çok doğru. Rahat duramıyorum, bir hiper aktivite var. o nedenle bu uğraşılar beni rahatlatıyor.”

Masada mumlar yanıyor. O çok özel takım özenle yerleştirilmiş. Peçeteler bir sanat eseri gibi katlanıp konulmuş. Çiçekler masadaki yerini almış. Enfes yemekler hazırlanmış. Peki yemekte kim var?

Ergin Evlerde bir ev. Masası ve diğer mobilyaları özet tasarlanmış etkileyici bir yemek odası. Ahşabın siyahla iştah açıcı muhabbetini yemeklerin lezzetine katan, ruhu tarafsiz hazla doyuran zevkli bir dekorasyon. Sedef Erginin yemek odasındaki masanın üst kısmından başlayıp ayaklarına doğru ahenkle akan motifler, tasarımla beslenenleri bütün mobilyalarda dengeli bir zarafetle kavrıyor.

Mobilyalara eşlik eden tekstil ürünleri ve desenleri ile ölümsüz bir bütünün kusursuz parçaları gibi görünüyor..
Masanın sandalyelerinde, odanın genel dekorasyonunu vurgulayacak biçimde deri kullanılmış. oda için seçilen duvar kağıtları ve aksesuarlar da bu vurguya fazlasıyla katkıda bulunuyor..